IR

ტრაპიზონის სამეფოს შექმნა თავდასხმითი რეალიზმის კონტექსტში

Posted in Articles by teonaturashvili on თებერვალი 18, 2010

ნაშრომის ავტორი: თეონა ტურაშვილი

ნაშრომის დაწერის თარიღი: 2010 წლის იანვარი

შესავალი
საქართველოს ისტორიაში ,,ოქროს ხანად” იწოდება დავითისა და თამარის მეფობის პერიოდი. ამ დროს ხდება არა მხოლოდ ქვეყნის გაერთაინება და ძლიერ სახელმწიფოდ ჩამოყალიბება, არამედ გავლენის სფეროების შექმნა ქვეყნის საზღვრებს გარეთაც. ეს ნაშრომი ეხება თამარ მეფის მიერ ტრაპიზონის სამეფოს შექმნას. ეს ქმედება მისი პოლიტიკური სტრატეგიის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი გამოვლინება იყო. შევეცდები მისი პოლიტიკა და კონკრეტულად ეს ქმედება ავხსნა საერთაშორისო ურთიერთობების ერთ-ერთი გავლენიანი თეორიის – რეალიზმის (უფრო დაკონკრეტებით თავდასხმითი რეალიზმის) – მეშვეობით. ძირითადი საკვლევი კითხვაა – რით იყო ნაკარნახევი აღნიშნულ ტერიტორიაზე ბუფერული ზონის შექმნა?
ამ კითხვაზე პასუხის გასაცემად ნაშრომში აღწერილია ისტორიული კონტექსტი და თამარის დროინდელი საგარეო პოლიტიკის ძირითადი მახასიათებლები. შემდეგ ნაჩვენებია ის პოსტულატები, რომელსაც თავდასხმითი რეალიზმი გვთავაზობს სახელმწიფოების ქცევის ახსნის დროს. ამის შემდეგ მოდის მტკიცება იმის შესახებ, რომ საქართველოს სამეფო XII-ის ბოლოსა და XIII საუკუნის დასაწყისში რეგიონულ ჰეგემონს წარმოადგენდა. ასევე, აუცილებლად უნდა იქნება ახსნილი ბუფერული სახელმწიფოს ფენომენი, რა თავისებურებებით ხასიათდება იგი და ამავე დროს რამდენად ჯდება ტრაპიზონის სამეფო ამგვარ მოდელში. ნაშრომის დასასრულს კი შემოგთავაზებთ აღნიშნული თეორიის მიხედვით საქართველოს ამ კონკრეტული პერიოდის ახსნას. განსაკუთრებული აქცენტი გაკეთდება ტრაპიზონის იმპერიის შექმნაზე. ამ ყოველივეს განხილვა კი ემსახურება იმის დამტკიცებას, რომ თამარ მეფემ ტრაპიზონის სამეფო შექმნა როგორც ბუფერი, რათა უფრო მეტად შეემცირებინა პოტენციური მეტოქის შემოსევების სიმწვავე და პირიქით, თვითონ უფრო ეფექტური თავდასხმები ეწარმოებინა, რაც ემთხვევა თავდასხმითი რეალიზმის ლოგიკას.

ისტორიული კონტექსტი
თამარ მეფის ეპოქას და მის ძირითად სტრატეგიებს მიმოვიხილავ შემდეგი ისტორიული ნაშრომებსა და ნარკვევებზე დაყრდნობით: ლოვარდ ტუხაშვილი ,,ნარკვევები ქართული დიპლომატიის ისტორიიდან”, ივანე ჯავახიშვილის ,,თხზულებანი”, ტომი II, ზ. ავალიშვილი ,,ჯვაროსანთა დროიდან”, საქართველოს ისტორია”,I ნაწილი, რედაქტორი ნოდარ შიშიშვილი, ,,ქართული დიპლომატიის ისტორია” რედაქტორი როინ მეტრეველი.
აქტიური და ეფექტური საგარეო პოლიტიკა და ომების ციკლები თამარ მეფის მიერ 1190 წლიდან იწყება. უნდა აღინიშნოს, რომ ,,ქართლის ცხოვრება თავდასხმებს ქართველების მხრიდან თავდაცით სტრატეგიად განიხილავს, თუმცა ლ. ტუხაშვილი თავის წიგნში აცხადებს, რომ ეს პროცესი ქართული ინიციატივით მიმდინარეობდა.[1] თუმცა უნდა ითქვას, რომ ,,სათნოების პოლიტიკა” [2] ზოგ რეგიონს, განსაკუთრებით კი ერთმორწმუნე ხალხებს, შეეხო.[3] როგორც ტუხაშვილი აღნიშნავს, ძირითადი პრინციპი ასეთი იყო: ,,ზურგით მეგობარი კავკასიისკენ, დარტყმებით სამხრეთზე, ჩრდილო კავკასიელებთან ერთად”.[4]
(more…)

Advertisements

რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობები: მომავლის პერსპექტივები

Posted in Articles by teonaturashvili on იანვარი 3, 2010

ავტორი: თეონა ტურაშვილი

ნაშრომის დაწერის თარიღი: 2009 წელი, დეკემბერი

დღეს ერთ-ერთი აქტუალური საკითხია რუსეთ-საქართველოს ურთიერთობები. კავკასიაში მნიშვნელოვანი ცვლილებები ხდება და ეს ყოველივე დიდ გავლენას ახდენს ამ ორი ქვეყნის ურთიერთობაზე. ამ საკითხის განხილვისას საყურადღებოა ასევე დიდი ძალების ურთიერთობაც: ა.შ.შ, ევროკავშირი. გარდა ამისა, დიდ გავლენას მოახდენს 2008 წლის ომის შედეგად მიღებული გაკვეთილები.
ისტორიული მიმოხილვა: საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ცვლილებები მოხდა საქართველო-რუსეთის ურთიერთობებში. შეიძლება ითქვას, რომ ბალტიის ქვეყნების შემდეგ საქართველო იყო ერთ-ერთი, რომელიც აქტიურად ცდილობდა რუსეთის გავლენის სფეროდან გამოსვლას. განსაკუთრრებით კი 2003 წლიდან, როდესაც საქართველოს ახალმა ხელისუფლებამ მკვეთრად პრო-დასავლური კურსი აიღო და დასავლურ ინსტიტუტებში ინტეგრაციის სურვილი გამოთქვა. ეს რა თქმა უნდა არ შედიოდა რუსეთის გეოპოლიტიკურ ინტერესებში, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ვლადიმირ პუტინმა მოახერხა ქვეყნის წინ წამოწევა და ეკონომიკური გაძლიერება. რუსეთს უფრო მეტი პრეტენზია უჩნდება, ვიდრე ბ. ელცინის დროს ჰქონდა.
მნიშვლელოვანი გარდატეხა იყო რუსეთის სამხედრო ბაზების გაყვანა საქართველოდან, რითაც აშკარად გამოჩნდა რუსეთის გავლენის შემცირება საქართველოში. ასევე, ურთიერთობების გაუარესება მოჰყვა რუსეთის მიერ გაზის შეყწვეტის, ,,ბორჯომსა” და ქართულ ღვინოზე ემბარგოს დაწესებას. ერთადერთი ძლიერი ბერკეტი საქართველოს წინააღმდეგ – სეპარატისტების არსებობა – კი კვლავაც რუსეთის ხელში რჩებოდა.
მუდმივად დაძაბული სიტუაციის პიკი აღმოჩნდა 2008 წლის აგვისტოს ომი, როდესაც რუსეთი თავისი მოსახლეობის დაცვის არგუმენტით ერთვება კონფლიქტში. ამ მოვლენებმა გარკვეული ცვლილებები მოიტანეს როგორც თვითონ ამ ქვეყნებისთვის, არამედ მთლიანად რეგიონისა და მსოფლიოს ქვეყნებისთვის.
პირველ რიგში, უნდა აღინიშნოს ქვეყნების პოზიცია:
რუსეთი:
• აღიარა სეპარატისტული რეჟიმები 2008 წლის 26 აგვისტოს, დადო მათთან სხვადასხვა ტიპის ხელშეკრულებები
• ეხმარება აღნიშნულ რეჟიმებს ეკონომიკური და სამხედრო თვალსაზრისით
• ტალიავინის დასკვნის საკუთარი ინტერპრეტაციით საქართველოს აცხადებს აგრესორად და ცდილობს დასავლეთის თვალში გამოიყვანოს იგი ნაკლებად დასაყრდენ ქვეყნად.
(more…)

%d bloggers like this: